استفاده از دستگاه حروفچيني مونوتايپ، در مقايسه با حروفچيني سربي دستي روش تكامل يافته تر بود. در اين دستگاه حروف به صورت خودكار چاپ تراکت و جداجدا چيده مي شد. دستگاه حروفچيني مونوتايپ در سال 1896 ميلادي اختراع شد. همزمان با آن دستگاه حروفچيني لاينوتايپ اختراع شد كه حروف را سطرسطر مي چيد. در اين نوع چاپ، تصاوير در كليشه سازي به يك نقش معكوس برجسته تبديل مي شوند و همراه با حروف سربي مورد استفاده قرار مي گيرند. حروف سربي هنوز در چاپ فوري كارت ويزيت و کارت ویزیت اعلاميه هاي كوچك و كارتهاي دعوت استفاده مي شوند، ولي در حروفچيني كتابها و مجلات اين روش منسوخ شده است. 

در چاپ برجسته ، همان گونه كه از نامش برمي آيد، سطح چاپ شونده يعني نقشي كه بايد تكثير شود، برجسته است، در نتيجه اين قسمت برجسته در تماس چاپ تراکت با غلتك آغشته به مركب چاپ، رنگ مركب را به خود مي گيرد و سپس به كاغذ منتقل مي كند. واضح است كه سطح برجسته بايد معكوس نقش مورد نظر براي چاپ باشد كه پس از آغشته شدن به مركب در وضعيت صحيح روي كاغذ منتقل شود. در حروفچيني سربي براي تكثير از کارت ویزیت روش چاپ مسطح استفاده مي شود كه در تصاوير زير با آن آشنا مي شويد. 

بتدريج فزوني يافت، ولي از زيبايي و نفاست كار كاسته شد و طرحهاي تزئيني فرنگي و حاشيه هاي آماده اي كه همراه حروف استفاده چاپ تراکت مي كردند، به هيچ وجه جلوه و ماهيت و زيبايي صفحه آرايي بعضي نشريات چاپ سنگي را كه تماماً توسط صنعتگري هنرمند صورت مي پذيرفت، نداشت و از ارزشهاي بصري كتابهاي خطي كاسته شد. تقارن همچنان رايج بود، زيرا در ساير زمينه هاي زندگي نيز اين تقارن حضور داشت، ولي كم كم گاهي نمونه هايي کارت ویزیت ديده مي شد كه به طور مثال سرلوحه را در وسط صفحة اول نگذاشته بودند يا تزئينات گياهي به حالت متقارن استفاده نشده بودند. 

از آغاز قرن چهاردهم هجري قمري، چاپ سنگي بتدريج منسوخ گرديد و روزنامه ها به شيوة حروف سربي متحرك به چاپ مي رسيدند. از تعداد چاپ تراکت عناوين روزنامه ها كه در دوران مشروطه بسيار فزوني يافته بود، كاسته شد و تعداد نشريات تخصصي افزايش پيدا كرد. طريقة چاپي سربي روش نسبتاً ساده اي بود: كاغذ روي صفحه اي متشكل از حروف برجستة سربي و آغشته به مركب. فشرده مي شد و بر اثر اين فشار، حروف بر صفحة كاغذ نقش کارت ویزیت مي بست. حروفچيني روزنامه ها نخست به صورت دستي انجام مي گرفت، ولي بعده اين كار با دستگاههايي كه معمولترين آنها «لاينوتايپ» بود. 

روزنامه هاي ايراني، در اوايل تا چند دهه، يك ستوني و گاهي دوستوني بودند، اما در قرن چهارده هجري قمري تعداد روزنامه هايي كه صفحات سه ستوني دارند، كم نيستند. اما در اين نشريه ها نيز همچنان ويژگي بصري اصلي تقارن است كه گاهي به صورت كامل و در مواقعي به طور نسبي وجود دارد. عامل اصلي چشم نوازي و جذابيت بصري اين چاپ تراکت روزنامه ها، هماهنگي تمام عناصر بصري صفحه با يكديگر است؛ يعني حروف متن، حاشيه ها و تزئينات، ريزنقشها، تصويرسازي براي متن، خطوط و جدول كشيها و هر عامل ديگر بصري هماهنگ و متوازن با كل مجموعه است كه با ساير هنرها و زندگي اجتماعي آن دوره تطبيق كالم دارد. تصويب قانون کارت ویزیت مطبوعات در مجلس اول شوراي ملي و وقايع سياسي دوران مشروطه و نياز به اطلاع رساني در زمان محدود، تعداد روزنامه ها را در ايران زياد مي كند به گونه اي كه در سالهاي پس از 1324 هجري قمري ، دهها روزنامه در سراسر ايران منتشر شده است. 

مقدار زيادي از اين جاذبه هاي بصري صفحه آرايي كتابهاي خطي را همراه دارند و اصولاً فضاي تصويري آنها داراي همان ويژگي صفحه آرايي شكل گرفته  چاپ تراکت و تكامل يافته تا قرن دهم هجري قمري است كه با امكانات فني چاپ سنگي و بعضي تأثيرات بصري غربي عجين شده است. آرايش صفحات در مطبوعات ايران از آغاز تا طي دوراني طولاني به صورت متقارن بوده است كه اين تقارن را در زمينه هاي ديگر زندگي روزمرة آن روزگار مانند : معماري، تزئين داخل بنا و صنايع دستي نيز مي بينيم كه با هنرهاي غيرتصويري مانند  کارت ویزیت ادبيات و موسيقي آن دوره نيز هماهنگ بوده است. شعر كلاسيك نوعي تقارن دارد و موسيقي سنتي با تقارن، تقابل و تضادي ندارد و همان احساس امنيت و آرامش را القا مي كند. 

 بتدريج در تمامي اجزا و همچنين ساختار كلي به نوعي وحدت بصري و منطقي يگانه رسيد. تطبيق متقارن عناصر، تقسيم مناسب سطوح، تنظيم چاپ تراکت هندسة نقوش، تلفيق موزون خطها، تركيب متعادل رنگها همه دستاوردهايي هستند كه وحدت مضموني و بصري را در نسخه هاي خطي ايراني تأمين مي كنند. در كتاب آرايي ايراني، پيوندي دروني بين اجزا مختلف كتاب، از جلد گرفته تا سرلوحه و صفحات متن و بويژه تصوير به وجود مي آيد كه حاصل پيروي هنرمندان و صنعتگران از يك الگوي فرهنگي يگانه است و هدف نهايي و مشترك استادان خطاط و نقاش و مذهّب و صحاف، رسيدن به آن زيبايي متعالي است كه هم چشم را کارت ویزیت بنوازد، هم دل را روشن كند. جلوه هاي كامل چنين هنري را در نفيس ترين نسخه هاي سده هاي نهم و دهم هجري قمري از جمله در شاهنامة بايسنغري، شاهنامه و خمسة طهماسبي مي توان رؤيت نمود.

 همان ويژگي كتابهاي خطي را داشتند و در آنها انواع تذهيب ، تشعير ، شمسه، طرحهاي اسليمي، ترنج و نيم ترنج، كتيبه سازي، چاپ تراکت سرلوح سازي، حاشيه سازي و جدول سازي وجود داشته است. در بررسي صفحه آرايي نخستين نشريات ايران، تأثيرپذيري و شباهت زياد ويژگيهاي بصري كتابهاي خطي را با اين روزنامه ها در مي يابيم كه رابطة نزديكي با نگارگري ايراني به طور كلي دارند. يكي از ويژگيهاي اساسي نگارگري ايران، پيوستگي آن با ادبيات فارسي است و همواره نقاشي از مضامين متنوع و گوناگون ادبي مايه گرفته است و کارت ویزیت سخن شاعر يا نويسنده را با خط و رنگ بازگو مي نمايد. نگارگري ايراني همواره در عرصة هنر كتاب آرايي رشد مي نمايد و با عناصر بصري صفحه پيوند بي واسطه اي داشته است.